മോദിയുടെ ഭരണം; ഒരു വിലയിരുത്തല്‍ 

0

നരേന്ദ്രമോദി സര്‍ക്കാര്‍ ഭരണത്തില്‍ രണ്ടു വര്‍ഷം പൂര്‍ത്തിയാക്കിയിരിക്കുകയാണ്. ഈ അവസരത്തില്‍ പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന നിലയില്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെ വിലയിരുത്തുകയാണ് എ എ പി നേതാവ് അഷുതോഷ്. കഴിഞ്ഞ 10 ദിവസമായി ഞാൻ ഡൽഹിയിൽ ഇല്ലായിരുന്നു. ഇന്നലെ ഉച്ചയ്ക്കുശേഷമാണ് തിരിച്ചെത്തിയത്. രാവിലെ പത്രം വായിച്ചപ്പോഴാണ് പ്രധാനമന്ത്രിയായി നരേന്ദ്ര മോദി രണ്ടു വർഷം പൂര്‍ത്തിയാക്കുകയാണെന്ന്‌ മനസിലായത്. പെട്ടെന്നു ഞാൻ അദ്ദേഹം സത്യപ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത സമയം ഓർത്തെടുത്തു. 2014 ലെ ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഇന്നലെ നടന്നതുപോലെ തോന്നി. ‘ആബ് കി ബാർ മോദി സർക്കാർ’ എന്ന തിരഞ്ഞെടുപ്പു മുദ്രാവാക്യം ഒരിക്കൽക്കൂടി ഞാൻ കേട്ടു. അച്ഛേ ദിൻ എന്നതിനൊപ്പം ലോക്സഭാ തിരഞ്ഞെടുപ്പു സമയത്ത് മോദിയുടെ തിരഞ്ഞെടുപ്പു പ്രചാരണങ്ങളിൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെട്ടതും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടതും ഈ മുദ്രാവാക്യമാണ്.

എല്ലാ ദിനപത്രങ്ങളിലും ആബ്കി ബാർ എന്നത് ആദ്യപേജിൽതന്നെ വലിയ അക്ഷരങ്ങളിൽ കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ഇതൊരു വലിയ പ്രചാരണമാണ്. മോദിയോട് ആരാധന തോന്നുന്നതിനായി വൻതോതിൽ പണം ചെലവാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് ഇതു കണ്ടപ്പോൾ മനസ്സിലായി. മേരാ ദേശ് ബദൽ രഹാ ഹെ, ആഗേ ബാത് രഹാ ഹെ തുടങ്ങിയ മുദ്രാവാക്യങ്ങളിലൂടെ രാജ്യം വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും അതു മോദിയുടെ കഴിവുകൊണ്ടാണെന്നും വരുത്തിത്തീർക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമങ്ങളാണെന്നു കൃത്യമായി മനസ്സിലായി. എല്ലാ സർക്കാരിനും അവരവരുടെ നേട്ടങ്ങൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നതിനുള്ള അവകാശമുണ്ട്. അതിൽ ഞാൻ തർക്കിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല. പക്ഷേ ഒരു പൗരൻ എന്ന നിലയിൽ ചോദ്യം ചെയ്യാനുള്ള അവകാശം എനിക്കുണ്ട്. ഈ രാജ്യത്തിനു യഥാർഥത്തിൽ മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നുണ്ടോ?

ഇനിയൊരു മൗലികമായ ചോദ്യം ചോദിക്കാം. 2014 ൽ എന്തിനാണ് നാം മോദിക്ക് വോട്ട് ചെയ്തത്?. 2014 ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ എന്തിനാണ് അദ്ദേഹത്തിന് മികച്ച ഭൂരിപക്ഷം നേടിക്കൊടുത്തത്?. അഴിമതിയെ തുടച്ചുനീക്കാനും പദ്ധതികളിലെ പക്ഷാപാതത്തെ നീക്കം ചെയ്യാനും സമ്പദ്‍വ്യവസ്ഥയെ പുനരുജ്ജീവിപ്പിക്കാനുമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ സർക്കാർ ഈ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ നടപ്പാക്കിയോ എന്നതാണ് ഇനിയുള്ള ചോദ്യം. മോദി വിപ്ലവകരനായ നേതാവാണെന്നും മൻമോഹൻസിങ്ങിനുശേഷം അധികാരത്തിലേറിയ അദ്ദേഹം രാജ്യത്ത് മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയെന്നുമാണ് മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും മറ്റു മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെന്നു എനിക്കറിയാം. എന്നാൽ ഇതാണോ സത്യം?

ഏറ്റവും അഴിമതി നിറഞ്ഞ സർക്കാർ എന്ന പേരിൽ മൻമോഹൻ സിങ് സർക്കാർ ചരിത്രത്തിൽ ഇടം നേടിക്കഴിഞ്ഞു. ജനങ്ങൾ ഒരു മാറ്റം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു. ആ സമയത്താണ് മോദി ശ്വസിക്കാനായി പുത്തനൊരു വായുവുമായി എത്തിയത്. അദ്ദേഹം അഴിമതിയെ തുടച്ചുനീക്കുമെന്ന് ജനങ്ങൾ സത്യസന്ധമായി വിശ്വസിച്ചു. അധികാരമേറ്റയുടൻ അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ പ്രഖ്യാപിച്ചു- ‘ഞാനൊരിക്കലും അഴിമതി കാട്ടില്ല, മറ്റുള്ളവരെ അഴിമതി നടത്താനും അനുവദിക്കില്ല’. എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മന്ത്രിസഭ രൂപീകരിച്ചപ്പോൾ തന്നെ ആ പ്രതീക്ഷയെല്ലാം നഷ്ടമായി. മന്ത്രിസഭയിലെ കാൽഭാഗം പേരും അഴിമതി ആരോപണവിധേയരായവരും നീചമായ കുറ്റകൃത്യങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെട്ടവരുമായിരുന്നു. അവരുടെ നിയമനത്തിലൂടെ അഴിമതിയെ അനുവദിക്കില്ല എന്ന മോദിയുടെ അവകാശവാദം കളവാണെന്നു ബോധ്യപ്പെടുത്തി തന്നു.

അഴിമതി നടക്കരുതെന്ന കാര്യത്തിൽ വളരെയധികം താൽപര്യമുള്ള മോദി എന്തുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷത്തിനിടയിൽ ഒരു ലോക്പാൽ സമിതിയെപ്പോലും നിയമിച്ചില്ല എന്നു ജനങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നുണ്ട്. മൻമോഹൻ സിങ് അധികാരത്തിലിരുന്ന സമയത്താണ് ലോക്പാൽ ബിൽ പാർലമെന്റിൽ പാസാക്കിയത്. എന്നാൽ ഈ ദിവസം വരെ അതു പുറംവെളിച്ചം കണ്ടിട്ടില്ല. അസ്റ്റവെസ്റ്റ്ലാൻഡ് ഇടപാടിൽ ഗാന്ധി-നെഹ്‍റു കുടുംബത്തെ ആക്രമിക്കാൻ മോദി സർക്കാർ വളരെയധികം ഉത്സാഹം കാട്ടി. എന്നാൽ എന്തുകൊണ്ട് കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷത്തിനിടയിൽ ഈ ഇടപാടിനെക്കുറിച്ച് മോദി സർക്കാർ അന്വേഷിച്ചില്ല എന്നതിനുള്ള ഉത്തരം നൽകാൻ ബിജെപി പരാജയപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഇറ്റലിയാകട്ടെ ഇടപാടിൽ പങ്കുണ്ടെന്നു കണ്ടെത്തിയ രണ്ടു ഉദ്യോഗസ്ഥരെ ശിക്ഷിച്ചു. ബിജെപി അധികാരത്തിലെത്തിയാൽ ഭൂമി ഇടപാട് കേസിൽ റോബർട് വാധ്‍രയ്ക്കെതിരെ നടപടിയെടുക്കുമെന്നു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ ഇതുവരെ ഒരു നടപടിയും എടുത്തിട്ടില്ല. കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വർഷത്തിനിടയിൽ അഴിമതിയിൽ വർധനവ് ഉണ്ടായതായാണ് നിരവധി സർവേകൾ വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.

ചൈനയുടെ സാമ്പത്തിക വളർച്ചയെക്കാൾ ഇന്ത്യയുടെ വളർച്ച വേഗത്തിലാണെന്നും വളരെ വേഗത്തിൽ ഇന്ത്യൻ സമ്പദ്‍വ്യവസ്ഥ വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നുമാണ് മോദി സർക്കാരിന്റെ പ്രചാരണം. എന്നാൽ യഥാർഥത്തിൽ ബിസിനസിലോ വ്യാപാരരംഗത്തോ ഇത്തരത്തിലൊരു വളർച്ചയും ഉണ്ടായിട്ടില്ലെന്നാണ് കണക്കുകൾ. സർക്കാരിന്റെ കണക്കുകൾ മറ്റൊരു വ്യത്യസ്തമായ കഥ പറയും. 2015-16 ൽ വാർഷിക വ്യവസായ വളർച്ച 2.7 ശതമാനം സാവധാനത്തിലാണ്. കഴിഞ്ഞ സാമ്പത്തിക വർഷത്തെക്കാൾ മോശം നിലയാണ് ഇപ്പോഴുള്ളതെന്നാണ് ദിനപത്രങ്ങൾ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. കയറ്റുമതി വളരെയധികം കുറഞ്ഞു. റിസർവ് ബാങ്ക് ഗവർണറായ രഘുറാം രാജൻ കഠിന പരിശ്രമം നടത്തിയിട്ടും രൂപയുടെ മൂല്യം ഇപ്പോഴും ഇടിഞ്ഞുതന്നെ നിൽക്കുന്നു.

വിദേശ നിക്ഷേപകർക്ക് നിക്ഷേപം നടത്താൻ ഇപ്പോഴും ഇന്ത്യ അനുയോജ്യമായ സ്ഥലമാണെന്നു ഇപ്പോഴും ബോധ്യം വന്നിട്ടില്ല. തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നതിലും വലിയ രീതിയിൽ കുറവുണ്ടായി. 2014ൽ യുവാക്കളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവനായിരുന്നു മോദി. അദ്ദേഹം അവർക്ക് നിരവധി വാഗ്ദാനങ്ങൾ നൽകി. എന്നാൽ ദൗർഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ കഴിഞ്ഞ ആറു വർഷത്തിനിടയിൽ തൊഴിൽ രംഗത്ത് ഏറ്റവും കുറവ് വളർച്ചയുണ്ടായത് ഇപ്പോഴാണെന്നും പത്രങ്ങളിലൂടെ നമുക്ക് വായിക്കേണ്ടി വന്നു. 9 പ്രധാന വ്യവസായ മേഖലകളിൽപ്പോലും തൊഴിൽ അവസരങ്ങളുടെ ഉത്പാദനത്തിൽ കുറവുണ്ടായി. 1.55 ലക്ഷം തൊഴിൽ അവസരങ്ങൾ മാത്രമാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്. വളർച്ചയെ നിർണയിക്കാനായി സർക്കാർ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്ന പുതിയ മാനദണ്ഡങ്ങളെ സാമ്പത്തിക രംഗത്തെ പ്രഗൽഭർ പരസ്യമായി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നുണ്ട്. സർക്കാർ ഏജൻസികൾ നൽകുന്ന വിവരങ്ങളിൽ അവർക്ക് സംശയമുണ്ട്. ജിഎസ്ടി ബിൽ പാസ്സാക്കാൻ കഴിയാത്തത് സർക്കാരിന്റെ ധിക്കാരപരമായ സ്വഭാവം കൊണ്ടാണ്.

മോദി ഫെഡറലിസത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു. എന്നാൽ അരുണാചൽ പ്രദേശ്, ഉത്തരാഖണ്ഡ്, ഡൽഹി എന്നിവിടങ്ങളിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമീപനം പ്രതിപക്ഷത്തെ നിഷ്കരുണം അടിച്ചമർത്തുന്ന ഇന്ദിരാ ഗാന്ധിയുടെ അതേ രീതിയിലേക്ക് അദ്ദേഹത്തെയും കൊണ്ടെത്തിച്ചു. നിയമവ്യവസ്ഥിതിയും സന്തോഷത്തിലല്ല. ഒഴിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന സീറ്റുകളിൽ നിയമനം നടത്തണമെന്നാവശ്യപ്പെട്ട് മോദി പങ്കെടുത്ത ചടങ്ങിൽ പൊതുജനത്തിനുമുന്നിൽ വച്ച് ഇന്ത്യയുടെ ചീഫ് ജസ്റ്റിസായ ടി.എസ്. ഠാക്കൂർ കരഞ്ഞു.

വിദേശരാജ്യങ്ങളുമായി ബന്ധം സ്ഥാപിക്കാനുള്ള മോദിയുടെ നീക്കത്തെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ പ്രശംസിക്കുന്നുണ്ട്. ഏറ്റവും കൂടുതൽ വിദേശരാജ്യങ്ങൾ സന്ദർശിച്ച ഇന്ത്യൻ പ്രധാനമന്ത്രി എന്ന സത്യം നിഷേധിക്കുന്നില്ല. എന്നാൽ ഇതുകൊണ്ടൊന്നും ഒരു നേട്ടവുമുണ്ടായില്ല. വിദേശകമ്പനികൾ ഇന്ത്യയിൽ നിക്ഷേപം നടത്താൻ മുന്നോട്ടുവന്നതുമില്ല. പാക്കിസ്ഥാനുമായുള്ള ഇന്ത്യയുടെ ബന്ധവും മോശമായി. പാക്കിസ്ഥാൻ പ്രധാനമന്ത്രി നവാസ് ഷെരീഫുമായി നല്ല ബന്ധം മോദി സ്ഥാപിച്ചിട്ടും അതു ഫലവത്തായില്ല. കശ്മീർ വിഷയം ഇപ്പോഴും തിളച്ചുമറിയുകയാണ്. അതിർത്തി വീണ്ടും പ്രക്ഷുബ്ധമായി. മുൻപൊരിക്കലും ഇല്ലാതെ കശ്മീർ താഴ്‍വരയിൽ ഐഎസ്ഐഎസിന്റെ പതാകയും ഉയർന്നു.

ഇന്ത്യയുടെ അതൃപ്തിയെ അവഗണിച്ച് പാക്കിസ്ഥാൻ-ചൈന ബന്ധം കൂടുതൽ വളർന്നു. ഇന്ത്യൻ അതിർത്തികളിൽ റോഡുകൾ നിർമിക്കാൻ പാക്കിസ്ഥാൻ ചൈനയ്ക്ക് അനുവാദം നൽകി. നേപ്പാളും ഇന്ത്യയും തമ്മിൽ നല്ലൊരു ബന്ധമാണുണ്ടായിരുന്നത്. എന്നാൽ ഇന്നു നേപ്പാളിന് ഇന്ത്യയോട് കടുത്ത വിരോധമാണ്. മോദി സർക്കാർ അനാവശ്യമായി നേപ്പാളിന്റെ ആഭ്യന്തരകാര്യങ്ങളിൽ ഇടപെടുകയും ഇതു നേപ്പാൾ ജനതയെ ഇന്ത്യയ്ക്കെതിരായി തിരിക്കുകയും ചെയ്തു. ഇന്ത്യയെക്കാളധികമായി ശ്രീലങ്ക ചൈനയുമായി കൂടുതൽ ബന്ധം സ്ഥാപിച്ചു. ചൈനയുടെ ഉന്നത നേതാവായ ഷി ചിൻപിങ്ങിനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാൻ മോദി പരമാവധി ശ്രമിച്ചു. എന്നിട്ടും ഭീകരസംഘടനയായ ജെയ്ഷയുടെ നേതാവ് അസ്ഹർ മസൂദിനെ യുഎന്നിന്റെ ഭീകരരുടെ പട്ടികയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താനുള്ള ഇന്ത്യൻ നീക്കത്തെ ചൈന എതിർത്തു. ഇന്നു അതിർത്തിരാജ്യങ്ങളുമായുള്ള നമ്മുടെ ബന്ധം ശിഥിലമായിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്.

വർഗീയതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രശ്നങ്ങളിൽ മോദി മൗനം അവലംബിക്കുന്നു. ന്യൂനപക്ഷ സമുദായങ്ങൾ ഭയപ്പാടോടെയാണ് ഇന്നു ജീവിക്കുന്നത്. അവരുടെ നിലനിൽപിനുതന്നെ ഭീഷണി ഉയരുന്നുണ്ട്. അഖ്‍ലാഖിന്റെ കൊലപാതകത്തിൽ മോദിയുടെ മൗനവും ന്യൂനപക്ഷ സമുദായങ്ങൾക്ക് നേരെയുണ്ടായ ആക്രമണവും അവരുടെ വിശ്വാസം നഷ്ടപ്പെടുത്തി. ദേശസ്നേഹത്തെ ചോദ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടുള്ള സംവാദങ്ങളും രാജ്യത്തുണ്ടായി. ആമിർ ഖാനും ഷാരൂഖ് ഖാനും രാജ്യത്ത് സുരക്ഷിതത്വമില്ലായ്മയുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞതിന്റെ പേരിൽ വിമർശനങ്ങൾ ഏറ്റുവാങ്ങി.

മതത്തിന്റെ പേരിൽ രാജ്യം ഇന്നു കൂടുതൽ വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ ഒരു മനോഭാവം ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽനിന്നും മാറ്റാനായി പ്രധാനമന്ത്രി ഒരു ശ്രമവും നടത്തുന്നില്ല. വലിയ പ്രതീക്ഷകളോടെയാണ് ഇന്ത്യയിലെ ജനങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്. എന്നാൽ രണ്ടു വർഷം കഴിയുമ്പോൾ ആ പ്രതീക്ഷ പതുക്കെ നഷ്ടപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. പുരോഗമന സംസ്കാരമുള്ള രാജ്യം എന്നത് വഞ്ചിക്കപ്പെട്ടു. ഈ വലിയ തെറ്റ് പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് മറന്നുകളയാനാവില്ല. ഇനിയും മൂന്നു വർഷങ്ങൾ കൂടിയുണ്ട്. താനൊരു തത്വശാസ്ത്രത്തിന്റെയും തടവുകാരനല്ലെന്നും കഴിഞ്ഞുപോയ കാലത്തിനു തിരുത്തുകൾ വരുത്തുമെന്നും തെളിയിക്കണം. കഴിഞ്ഞുപോയ കാലത്തിൽ തത്വശാസ്ത്രത്തിൽ ജീവിക്കാം. പക്ഷേ അതൊരിക്കലും ജനാധിപത്യപരമായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട പ്രധാനമന്ത്രിക്ക് പാടില്ല. 2019 ലും അദ്ദേഹത്തിന് ജനവിധി തേടേണ്ടതാണ്. അതൊരിക്കലും അദ്ദേഹം മറക്കരുത്.